Przyjaciółka.

Ostatnio pisałam to jako praca domowa z polskiego. To opowiadanie w całości dedykuje mojej najlepszej przyjaciółce Ka...Rocket Queen ♥
                                                           ***

Wczoraj wieczorem, siedząc przed komputerem, pozwoliłam moim myślom płynąć swobodnie. One jednak, nieustannie wędrowały ku jednej, bardzo bliskiej mi osobie. Nie widziałam jej dosyć dawno, zaczęłam przypominać sobie jak ona wygląda, spojrzałam na jej zdjęcie wiszące na ścianie, było ono zrobione kilka lat temu. Teraz jej włosy są o wiele dłuższe, jednak wciąż są tak samo ciemne i proste jak struna. Na pewno teraz jest też o wiele wyższa. Zaczęłam rozmyślać o tym co zmieniło się w naszym życiu przez te kilka lat, kiedy to zdjęcie było robione. Wtedy byłyśmy tylko dobrymi koleżankami, teraz jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami. Niestety widujemy się dosyć rzadko, ale każde nasze spotkanie wspominamy bardzo długo. Zastanawiam się jak wielką rolę odgrywa ona w moim życiu. Na jednej ze stron internetowych trafiłam na piękny cytat, jednego z moich ulubionych wokalistów.

„Przyjaciel to ktoś, kto daje Ci totalną swobodę bycia sobą.”- Jim Morrison.

Oj tak, tylko przy niej jestem w 100% sobą, nikogo nie udaję. Może to dla tego że ona jest niemal taka sama, jak ja, rozumiemy się bez słów. Na monitorze zobaczyłam powiadomienie że napisała do mnie. Szybko otworzyłam wiadomość, a na mojej twarzy od razu zawidniał uśmiech. Szybko odpisałam i czekając na odpowiedź zaczęłam szukać innych ciekawych cytatów.

„Przyjaciele  jedna dusza w dwóch ciałach.”-Arystoreles.

Zaśmiałam się cicho. Ten cytat doskonale nas opisuje. Ile to już razy zdarzyło nam się wpaść na ten sam pomysł, pomyśleć coś jednocześnie, a nieraz nawet nie musimy nic mówić a druga z nas i tak wie o co chodzi. Śmiejemy się że czytamy sobie w myślach. Jesteśmy jak bliźniaczki. Mamy takie same zainteresowania, opinie, jesteśmy niemal identyczne. Spojrzałam na naszą rozmowę, która wyświetlała się właśnie na pulpicie. Wygląda tak jak każda inna, piszemy o ulubionych zespołach, o tym co dzieje się u nas, przy niej nie mam tajemnic.  W oczy rzucił mi  się kolejny piękny cytat.

„Najlepszym przyjacielem jest ten, kto nie pytając o powód smutku, potrafi sprawić, że znów wraca radość.”

Ona zawsze potrafi wyczuć że coś leży mi na sercu. Nawet nie musi pytać o co chodzi, po prostu jest przy mnie i zawsze sprawia że znów się uśmiecham. Zawsze odgania ode mnie smutki i troski. Nikt nie potrafi tego zrobić tak jak ona. Wie że niekiedy chce pomilczeć, wtedy się nie odzywa, a gdy wyczuje że chce się wygadać, zawsze jest otwarta na moje słowa. 

„Przyjaźń zawarta w dzieciństwie to jedyne, co nie umiera wcześniej niż my.”

No właśnie jak my się poznałyśmy? To dosyć zabawna historia. Swoja najlepszą przyjaciółkę poznałam na własnym podwórku. Byłam wtedy małą dziewczynką, a ona przyjechała do nas wraz ze swoją siostrą, która była dziewczyną mojego wujka. Choć na początku byłyśmy bardzo nieśmiałe to szybko złapałyśmy dobry kontakt i już w godzinę po naszym poznaniu, byłyśmy przyjaciółkami. Mam nadzieję, że nasza przyjaźń przetrwa wszelkie trudności, bo taki przyjaciel jak ona to prawdziwy skarb.

Po moich długich przemyśleniach napisałam moją własną definicję słowa przyjaciel: Przyjaciel- Osoba, która będąc na drugim końcu świata i tak zawsze jest przy tobie, wspiera cię. To ktoś kto zawsze cię wysłucha. Dobry przyjaciel to osoba z którą możesz rozmawiać, milczeć, płakać i śmiać się. To ktoś, kto sprawia że jesteś szczęśliwa.

***

Bardzo was proszę jak już tu jesteście, przeczytaliście to, to napiszcie mi co o tym sądzicie. Bardzo chcę poznać wasze zdanie,nawet jeśli ma być to krytyka. 

Jakiś mój stary wiersz.

Ostatnio wygrzebałam jakiś mój stary wiersz, nie za bardzo mi się podoba, ale z braku lepszego pomysłu wstawiam go. Jak zwykle proszę o opinie.
***
Śmiać się kiedy z oczu płyną łzy,
Wznosić oczy do góry
Nieporadnie błagając o litość,
Słuchać kłamstw, znając prawdę,
Bać się przyznać że wiesz coś więcej;
Byłeś moją ostatnią deską ratunku,
Zostałam brutalnie od ciebie oderwana.
Teraz dryfuje po wzburzonym oceanie,
Szukam stałego lądu,
Pragnę by było jak dawniej,
Chciała bym zapomnieć,
Zmyć z twarzy łzy.
***
Boże, jakie to beznadziejne.

Wyjaśnienie.

Ostatnio bardzo długo tu nie wchodziłam, a to z powodu wielu zajęć. Nie miałam czasu nawet wejść na bloga. Jednak teraz wracam...mam nadzieję :)

Moja sportowa natura.

Jak to jest kibicować Fc Barcelonie? To największy zaszczyt jaki mnie spotkał. To dzięki nim pokochałam piłkę nożną. Z każdym dniem odkrywałam w nich coś nowego. Każde kopnięcie piłki, strzał celny lub nie, stał się dla mnie czymś magicznym, cudownych. Dzięki Barcy nauczyłam się szanować przeciwnika, nigdy się nie poddawać, walczyć do końca i co najważniejsze nauczyli mnie wierności i przywiązania do klubu, co przeniosło się na reprezentacje polski. Ja wciąż wierze że polscy piłkarze kiedyś, znów będą najlepsi na świecie. Jednak wracając do Barcelony klub ten stał się z czasem nieodłączną częścią mojego życia. Kibicuje im już od wielu lat, więc czy jedna, aczkolwiek bolesna porażka ma to zmienić? Oczywiście że nie!! Zbyt dużo zawdzięczam tym piłkarzom, którzy stali się  w pewnym sensie moją rodzina, moimi przyjaciółmi. Choć to wydaje się być niemożliwe ja wciąż wierzę w remontade na Camp Nou i w to że Barca wejdzie do finału.

KIBICEM SIĘ JEST A NIE BYWA!!!!!!

Czym jest dla mnie muzyka?

Czym jest muzyka?

Są to słowa, nuty, dźwięki, które składają się na sens mojego życia. Moje serce zawsze biło w rytm ukochanej melodii. Kiedy zamykam oczy i wsłuchuję się w dobiegające mnie tony czuję jakby nic innego nie miało dla mnie znaczenie. Wtedy jestem naprawdę szczęśliwa. Muzyka jest sposobem na wyrażenie mojej duszy. Gdy leże ze słuchawkami na uszach czuję jakbym była muzyką. Czuję się jakbym była częścią czegoś naprawdę pięknego.

Często zdarzają mi się chwile zwątpienia w siebie, w ludzi, wtedy muzyka daje mi siłę by żyć.  Ukaja moje smutki, słyszę ją w moim śmiechu, widzę w łzach wzruszenia. Jest dla mnie oderwaniem się od rzeczywistości, krótką chwilą zapomnienia, stanem bezwzględnego szczęścia.

Dzień w którym straciła bym muzykę byłby końcem mojego świata. Wtedy pękło by moje niebo, a życie straciło by sens.

Nie potępiaj mnie

Nie jestem marionetką
Bezwładną lalką, którą możesz się pobawić
W mojej duszy rozbrzmiewają piekielne dzwony
Uciekaj za nim będzie dla ciebie za późno
Twoje serce rozrywa błyskawica
Błądzisz po omacku
Ścieżką wysłaną twoimi kłamstwami
Potępiasz mnie
Nie zauważając swoich grzechów
Stoisz nad przepaścią
Zbudowaną z twoich cierpień i złudzeń
Jeszcze jeden krok w przód
I runiesz w dół,
Prosto do bramy piekieł.
***
Napiszcie co sądzicie o tym co tworzę. Warto dalej pisać?

Kim ja właściwie jestem?

-Kim ja właściwie jestem?-często zadaje sobie to pytanie.  Jestem zwyczajną nastolatką? Przeciętną dziewczyną dla której liczą się tylko chłopcy? Czy zbuntowaną rockmanką której życie definiuję muzyka? Myślę że kimś po środku. Ludzie myślą że jestem inna bo słucham innej od nich muzyki, kocham sport choć jestem dziewczyną, nie pragnę nikomu zaimponować, mam własne zdanie, chcę pomagać innym. Czy się z nimi zgadzam? Raczej tak. Jednak to że jestem inna znaczy że jestem gorsza? Zdecydowanie nie! A jeśli już tak uważasz to powiedz mi dlaczego tak myślisz! Nie znoszę gdy ktoś ocenia kogoś lub coś choć wcale tego nie zna. Nie potrafię też bez czynnie patrzeć na krzywdę innych! Nie ważne czy jest to człowiek czy zwierzę! Każdy bez wyjątku ma uczucia i odczuwa ból. W obecnym „nowoczesnym i cywilizowanym” świecie rasa, płeć, wiek, upodobanie, wyznania, kolor skóry czy klub któremu się kibicuje  nie powinny mieć większego znaczenie. A jednak. Ja kibicuję Fc Barcelonie a mój przyjaciel i wiele osób z mojego otoczenia Realowi Madryt czy to znaczy że mam ich wyzywać i od razu skreślić? Oczywiście że nie! Gdybym tak robiła to naprawdę mogła bym stracić kilka bardzo ważnych osób w moim życiu. Nie rozumiem też tego że gdy mówię jakiej muzyki słucham ludzie myślę że wiedzą o mnie wszystko.  A tak naprawdę w ogóle mnie nie znają! Nie rozumieją że ktoś kto słucha Guns N’ Roses może być wrażliwą i skromną osobą. To takie zabawne oceniać innych prawda? Tylko że ten ktoś może być zupełnie inną osobą niż ci się wydaję.  Biegnąc przez życie w zawrotnym tempie nie zwracamy uwagi na takie „mało ważne drobiazgi” jak chociaż by uśmiech. Kiedy uśmiechasz się do małego dziecka on odpowiada ci tym samy a w twoim sercu pojawię się odrobina dobroci i szczęścia. Naprawdę warto wypróbować ten eksperyment. Natomiast jeśli uśmiechniesz się do dorosłego on albo cię nie zauważy albo weźmie cię za wariatkę. Uwierz mi uśmiech potrafi zdziałać cuda!  Czasem zastanawiam się dlaczego z biegiem lat świat się tak zmienia. Kto lub co do tego doprowadza? Ludzie zostawcie choć na chwilę komputer! Wyjdźcie na dwór! Spotkajcie się ze znajomymi, ale tak naprawdę nie wirtualnie! Bo tak naprawdę to komputer jest częściowo temu winny! Nie pozwolę żeby moje dzieci takie były. Świat a właściwie ludzie którzy go zamieszkujący powinni być tolerancyjni, weseli a nie rasistowscy i ponurzy!.